[ سوره التوبة ‹ 9 › : آيه 40 ] إِلَّا تَنْصُرُوه فَقَدْ نَصَرَه اللَّه إِذْ أَخْرَجَه الَّذِينَ كَفَرُوا ثانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُما فِي الْغارِ إِذْ يَقُولُ لِصاحِبِه لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّه مَعَنا فَأَنْزَلَ اللَّه سَكِينَتَه عَلَيْه وَأَيَّدَه بِجُنُودٍ لَمْ تَرَوْها وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلى وَكَلِمَةُ اللَّه هِيَ الْعُلْيا وَاللَّه عَزِيزٌ حَكِيمٌ ‹ 40 › ترجمه : 40 - اگر او را يارى نكنيد خداوند ( او را يارى خواهد كرد همانگونه كه در مشكلترين ساعات او را تنها نگذارد ) آن هنگام كه كافران او را ( از مكه ) بيرون كردند در حالى كه دومين نفر بود ( و يك نفر همراه او بيش نبود ) در آن هنگام كه آن دو در غار بودند و او به همسفر خود مىگفت غم مخور خدا با ماست ! در اين موقع خداوند سكينه ( و آرامش ) خود را بر او فرستاد و با لشكرهايى كه مشاهده نمىكرديد او را تقويت نمود و گفتار ( و هدف ) كافران را پائين قرار داد ( و آنها را با شكست مواجه ساخت ) و سخن خدا ( و آئين او ) بالا ( و پيروز ) است و خداوند عزيز و حكيم است . تفسير : خداوند پيامبرش را در حساسترين لحظات تنها نگذارد . در آيات گذشته همانگونه كه گفته شد روى مساله جهاد در برابر دشمن از چند راه تاكيد شده بود ، از جمله اين كه گمان نكنيد اگر شما خود را از جهاد و يارى پيامبر كنار بكشيد كار او و اسلام زمين مىماند . آيه مورد بحث اين موضوع را تعقيب كرده ، مىگويد : « اگر او را يارى